Een avontuur vol Italiaanse taal & cultuur in Cortona

Una storia del nostra amica Nannie

Twee maanden nadat ik terug was uit Italië was het er weer. Het verlangen daar te zijn, op te gaan in het Italiaanse leven, me er helemaal in te laten onderdompelen. Vroeg opstaan, gadeslaan hoe het leven in een stadje op gang komt, een espresso drinken in een bar en door sfeervolle straatjes slenteren. Zien en gezien worden tijdens de passeggiata. Uitgebreid tafelen. Ik begrijp helemaal waarom Frances Mayes haar huis Bramasole (verlangen naar de zon) heeft genoemd.

Roma Tiburtina

Met de bedoeling mijn verlangen om te zetten in daden en een leuke reis naar de Italiaanse zon te plannen, begon ik te surfen op internet, op zoek naar schilder-, kook- en taalcursussen. En nog geen twee weken later bevond ik mij alleen op een station in Rome, wachtend op de trein die me naar Camucia zou brengen voor een Italiaanse taal- en cultuurreis van een week.

Ik was vol verwachtingen. En enthousiast. Deze reis was precies wat ik zocht. Een combinatie van spelenderwijs de taal leren op een andere, meer inspirerende manier en van vakantie. Les op het dakterras van het hotel. Pauzeren in de lokale bar bij een espresso. Excursies maken. Ik stelde me er veel van voor en vroeg me tegelijkertijd af hoe het me zou bevallen een week door te brengen met een groep....

Droomreis

Maar ‘s zondags, tijdens de heenreis, was het behoorlijk acclimatiseren. Het was bloedheet. Ik deed veel nieuwe indrukken op en voelde me moe en verhit. Het kostte me veel energie om me in het Italiaans verstaanbaar te maken. De trein waarop ik op station Tiburtina in Rome zat te wachten kwam niet. Met twee uur vertraging tot gevolg. Boos sleepte ik mijn koffer naar het perron waar de volgende trein zou komen. Maar al gauw realiseerde ik me dat dit precies was wat ik wilde.... meegaan op de stroom van het Italiaanse leven. En daar horen tegenslagen nou eenmaal bij. Ik had alle tijd! Wat maakte het uit?

De trein voerde me 2,5 uur lang door het prachtige landschap van Lazio, Umbria en Toscana en plaatsen als Orvieto en Chiusi. Onderweg probeerde ik mijn digitale camera uit en nam ik me voor veel foto's te maken, als een dagboek in beeldtaal. Aan het eind van de middag, na een korte taxirit, plofte ik doodmoe op mijn bed in hotel Italia in hartje Cortona. Blij dat ik was gearriveerd!

Introductie

Voordracht Pienza

Om half 8 ‘s avonds nam ik de trap naar het dakterras van het hotel voor de ontmoeting met de groep en de docenten, die ons feestelijk op een glas Prosecco en wat antipasti trakteerden. De stemming zat er meteen in. Nadat het programma was doorgesproken, gingen we gezamenlijk uit eten bij een osteria in het centum van Cortona. Heel sfeervol. Het beloofde een gezellige week te worden.

Maandag

In een ontspannen sfeer werden de eerste ochtend werkwoorden behandeld. Na een bezoek aan het stadhuis van Cortona voor een gesprek met de voorzitter van de gemeenteraad was het tijd voor de lunch en de eerste excursie. Deze bracht ons naar een bijzondere Etruskische opgraving, genoemd naar zijn vorm, Melone del Sodo II en naar een Romaans kerkje waarvan de priester net een paar maanden geleden was overleden. Een rondleiding zat er daarom niet in, maar we mochten wel het bijbehorende museum bezichtigen. De dag werd afgesloten met een gezamenlijk diner aan lange tafels buiten in een steegje in hartje Cortona. Heerlijke gnocchi gegeten. Het was slechts een klein voorproefje van wat taalles op de manier van de suggestopedie betekent.

Dinsdag

Osteria del Leone

We begonnen met zingen! Un canto popolare. In canon. Gelatenheid en verlegenheid in de groep. Maar het ging goed! De les werd vervolgd met oefeningen in associëren, fruitsoorten benoemen en een gedicht vertalen. Via een prachtige route langs Montepulciano reden we die middag naar Pienza, de plaats waar Paus Pius II is geboren in 1405. Een heerlijk typisch Toscaanse plek, waar de lucht van de Pecorinokazen en de worsten je al tegemoet komt zodra je de stadspoort bent gepasseerd. We bezochten Il Duomo en Pieve di Corsignano, de 11e eeuwse romaanse kerk waar de paus is gedoopt. Op het verdorde grasveld voor deze kerk droegen we onder de brandende zon ons gedicht van die ochtend voor.

Piazza Cortona

Het uitstapje ging verder via Val d'Orcia naar Bagno Vignoni, een klein middeleeuws kuurdorp waar warm zwavelhoudend water (60 graden Celsius) omhoog komt borrelen uit het vulkanisch gesteente onder de grond. Daar hebben we gegeten op het terras van een osteria, omgeven door veel planten en kaarsen. Heel gezellig.

Woensdag

De sfeer zit er bij aanvang van de les niet helemaal in, maar wordt weer goed na de koffiepauze. Zelf ben ik moe en weet ik al dat ik deze vrije middag in ieder geval even op bed zal gaan liggen. Na even te hebben geslapen heb ik een heerlijke middag en avond. Ik lees een boek op een terras in de late middagzon, verzend een paar e-mails in een internetcafe en ga winkelen. Met m'n handen vol tassen geniet ik slenterend van het leven op straat, waar ik deel van uit maak. Ik voel me helemaal thuis. Dit is de reden dat ik hier ben... dit is het helemaal. Euforie!

Nog 2 dagen

Tomba della Pellegrina

De week loopt snel ten einde. Voor aanvang van de les op donderdag koop en post ik nog snel wat kaarten, in de wetenschap dat ik ze in ga halen. We hebben nog twee ochtenden zeer afwisselend les. Ook hebben we nog twee fantastische excursies: een gezamenlijke picknick in ‘Het Paradijs'; het huis van een van de docenten en een bezoek aan Teverina Bassa. We bezichtigen Etruskische graven en het Etruskisch museum in Chiusi en maken een boottocht over het Trasimenomeer naar Isola Maggiore om daar een fantastisch vismenu te nuttigen. Ook wijn en water vloeien weer rijkelijk. Op een terras in Cortona nemen we vrijdagavond laat hartelijk afscheid van elkaar en scheiden onze wegen. Ik vertrek zaterdagochtend om 06.00 uur met 2 klasgenoten naar Rome. De laatste foto's worden gemaakt...