Algemene informatie Campanië

Campania is de eerste regione in de Mezzogiorno, het 'arme zuiden'. Voor Roma gesticht werd, wisten de Grieken deze streek al te waarderen; de Romeinen stichtten er vele steden (de beroemdste is natuurlijk Pompei). Tot de Italiaanse eenwording in het jaar 1860 zetelden de Bourbons in de 'Beide Siciliën' waartoe Campania behoorde en waarvan Napoli [Napels] de hoofdstad was. Tot op de dag van vandaag bestaat er nog steeds een beweging die zich inzet voor het herstel van het koninkrijk 'Le Due Sicilie'.

Tegenwoordig is Campania een regione die het moeilijk heeft, met een verouderde industrie en een leeg, maar wel zeer vruchtbaar, achterland. De streek is een grote producent van tomaten en andere verse groenten. Ze is echter beroemd om de productie van de mozzarella di bufala.

Landschap

© Foto: Massimo De Santis

Campania is te onderscheiden in de lange, rotsige kust en het bergachtige gedeelte in het noorden en het oosten. Het achterland in het oosten is grotendeels verlaten vanwege de grote aardbeving in 1980. Met name rond Avellino 'achter' de Vesuvius, zijn de verwoestingen, de matige restauraties en de containerdorpen nog steeds zichtbaar.

Aan de andere kant, het westen, kent Campania een lange kustlijn, die zowel in cultureel als natuurlijk opzicht een van de interessantste van Italia, misschien wel van Europa is. In het bijzonder noemen we de Costiera Amalfitana. Helemaal een hoofdstuk en zelfs een wereld apart vormt de hoofdstad Napoli [Napels].

Grieken

De bestbewaarde Griekse overblijfselen tref je aan in Paestum, de stad van Poseidon, bij Agripoli, een leuke plaats aan de vrij stille Cilento-kust in het zuidelijkste stuk van Campania. Hier liggen prachtige tempels van Hera, Neptunus en Ceres uit de 6e eeuw voor Christus.

Romeinen

Voor Romeinse overblijfselen moet je naar Benevento in de noordelijke bergen en het Etruskisch-Romeinse Santa Maria Capua Vetere ten noorden van Napoli [Napels], waar een prachtig amfitheater ligt. De beroemdste Romeinse opgravingen zijn natuurlijk te vinden in Pompei en Ercolano; de steden die in 79 na Chr. bedolven werden door enorme asregens en modderstromen ten gevolge van de beruchtste uitbarsting van de vulkaan Vesuvio.

Pompei werd pas in de 17e eeuw herontdekt en nu nog steeds worden er in de hele omgeving opgravingen gedaan. Nergens anders ter wereld krijg je een beter beeld van hoe de Romeinen in een middelgrote (20.000 inwoners), welvarende stad geleefd hebben. Je vindt er talloze kleine huizen en palazzi versierd met beelden, fresco's en mozaïeken, maar ook een bakkerij, een bordeel en graffiti. Liefhebbers kunnen er dan ook dagen rondzwerven.

Indrukwekkend zijn de gipsafgietsels van de inwoners die midden op de dag, bij hun dagelijkse beslommeringen, overvallen werden door de uitbarsting. Vooral de beelden van de moeders die hun kinderen proberen te beschermen tegen de gloeiende asregens zijn nog steeds aangrijpend.

Vesuvio

Een bezoek aan de veroorzaker van al dit leed, de Vesuvio, blijft zeker de moeite waard. Via een kronkelweg kun je, met de auto of een taxi, tot zo'n 200 meter onder de top komen. Daarna brengt een sportieve wandeling van 20 minuten met een verplichte gids je op de top van de 1400 meter hoge vulkaan die af en toe nog een klein beetje pruttelt. Het uitzicht bij helder weer (zeldzaam) behoeft geen verdere uitleg.

De eilanden

Capri

Procida, Ischia en natuurlijk vooral Capri, de eilanden in de baai van Napoli [Napels], zijn heel pittoresk. Om met het laatste te beginnen. Capri is sinds de jaren '50 een waar jetset-oord ('it was on the isle of Capri...'); onvergetelijk mooi, druk en duur. Probeer hier buiten het seizoen en op wat minder gangbare tijden met een bootje vanuit Napoli [Napels] of Sorrento naar toe te varen en geniet van de prachtigste panorama's.

Supertoeristisch, maar ook weer niet te missen, is de Grotta Azzurra die je kunt bezoeken met een van de ontelbare bootjes, maar ook al wandelend kunt bereiken (zoals bijna alles op het eiland) vanaf het dorpje Anacapri.

De hotspot is het pittoreske Piazza Umberto I in het stadje Capri. De hoofdstad is in een paar minuten te bereiken vanaf de Marina Grande door de wijngaarden via een kabelspoortje. Voor de dapperen onder ons loopt er ook een schaduwrijk paadje vanaf de haven naar boven.

Vanaf de stad is het een minuut of tien lopen naar een adembenemend uitzicht over de zee en de Faraglioni; de twee beroemde rotsen van Capri.

Ischia

Veel rustiger en goedkoper is Ischia, een vulkanisch eiland aan de andere kant van de baai. Hier vind je meer betaalbare hotels. De vele thermen zorgen voor een wat ander publiek dan op de andere eilanden. Allerlei stranden zijn er ook, maar niet veel, wel kun je rondom het eiland geweldig snorkelen.

Procida

Het minst toeristisch en ronduit rommelig -maar daardoor weer charmant- is het eiland Procida; 15 minuten varen vanaf het (door de vele aardverschuivingen) wegzakkende Pozzuoli.

Aardige stranden met weinig bezoekers, zelfs in de zomer. Het kleine haventje wordt omzoomd door kleurrijke vissershuisjes en is een prima plek om vis te eten.

Het eiland vormde het schilderachtige decor voor de film 'Il Postino' (1995). De film vertelt over de vriendschap van de Chileense dichter Pablo Neruda met de postbode Mario Ruoppolo tijdens de ballingschap van de dichter (1952) in Italië. De film werd genomineerd voor een Oscar mede door de ontroerende rol van de Napolitaanse komiek Massimo Troisi.

Voor- en naseizoen meest geschikt

Campania biedt vele mogelijkheden. Het voor- of naseizoen zijn het meest geschikt voor een bezoek. In het hoogseizoen is het er erg druk en duur en vanwege de zuidelijke ligging ook erg heet. In april en oktober zijn de meeste toeristen weg en zijn de temperaturen een stuk aangenamer.