Volterra

Una storia del nostro amico Rob van Dijk

Cultureel hoogtepunt of toekomstig Middeleeuws Disneyland... Volterra oogt zoals bijna elk Toscaans stadje: Middeleeuws en omgeven door een zeer gevarieerd landschap. Het grote verschil met bijvoorbeeld Siena en San Gimignano ligt in een veel minder bloeiend toerisme. Doordat Volterra een wat afgelegen ligging heeft, kwamen er niet veel buitenlanders. Bovendien hadden de inwoners dat helemaal niet nodig. Er waren voldoende inkomsten; een grote psychiatrische kliniek bood veel werkgelegenheid en ook albastverwerking leverde het nodige op.

Volterranen kwamen hun stadje nauwelijks uit. In alle eerste levensbehoeften voorzag het plaatsje zelf. Er was niet alleen een pizzabakker en een hamrokerij, maar zelfs een theater, een bioscoop en verschillende restaurants. De inwoners leefden in hun eigen wereld en vonden dat ook wel best. Zo'n tien jaar geleden werden de Volterranen gedwongen deze levensstijl te veranderen. De overheid besloot de kliniek te sluiten en de albastverkoop nam sterk af. Veel bewoners verloren hun baan. Er moest naar een nieuwe vorm van inkomsten gezocht worden. Er bleven maar twee mogelijkheden over: verhuizen naar de stad of heil zoeken in een onbekende sector, het toerisme.

Wine-bar

Doordat de inwoners zo buiten de wereld leefden, was de mentaliteit helemaal niet gericht op toeristen. Maar er was geen keuze. Volterra moest van een traditioneel dorp omgetoverd worden tot een trekpleister voor wildvreemden. Er kwamen steeds meer hotels en de plaatselijke winkels veranderden van opzet. Een kruidenier werd een wine-bar en er is onlangs zelfs een internetcafé geopend.

De grote vraag blijft natuurlijk of de Volterranen, diep in hun hart, wel wíllen veranderen. Aan de ene kant zijn toeristen een goede bijdrage voor het stadje; ze brengen geld. Aan de andere kant verstoren zij de rust en vervuilen ze de straten. Het grote gevaar is dat ze het karakter, de ziel aan Volterra ontnemen. De meningen verschillen behoorlijk, met de Nederlandse gids Dika Castello als een goed ijkpunt. Zij geeft toeristische rondleidingen door het oude centrum van het stadje. Dika is al dertig jaar getrouwd met een Italiaan en trots op Volterra. Als insider heeft ze een uitgesproken mening over de veranderingen.

Nageaapt

De inwoners weten niet waar ze aan beginnen. Ze proberen het toerisme wel te bevorderen, maar doen dat niet op de goede manier. Alles wordt nageaapt van San Gimignano. Terwijl Volterra zoveel origineels te bieden heeft. San Gimignano heeft alleen enkele Romeinse invloeden, terwijl hier ook de Etrusken hebben geleefd. Er staat hier een Romeins theater uit de eerste eeuw voor Christus en we hebben het oudste bestuursgebouw van Toscane, het Palazzo dei Priori. Om nog maar niet de spreken over het museum met meer dan zeshonderd authentieke Etruskische urnen. Zo'n verzameling is uniek in de wereld, maar wie weet dat? Sowieso krijg ik sterk de indruk dat de mensen hier maar wat aan rotzooien. Ze willen de toeristen puur voor hun eigen financiële situatie. Maar ze kijken niet naar de randverschijnselen. Dan denk ik niet alleen aan vervuiling en overlast. Dan denk ik ook aan de verandering van Volterra. Kijk nou naar San Gimignano. Dat was ooit een traditioneel stadje, nu is het een Middeleeuws Disneyland! Volgens mij zit niemand daar op te wachten, ook de toeristen niet.