Maar dan is het Kerst...

Eddie loopt van Sicilië naar Nederland. In z’n uppie. Om geld op te halen voor kinderen met de ziekte van Lyme, terwijl ie er zelf ook last van heeft. Hij kon vooraf niet vermoeden wat ie onderweg zou  gaan meemaken. Hij leeft met de dag, maar dan is het opeens Kerst…

Eddie is op dat moment 74 van de geplande 180 dagen onderweg en heeft dus nog heel wat kilometers voor de boeg. Hij klinkt nog fit, al heeft hij nog steeds last van zijn voet.

Er is plek in de herberg

Op dagen voor Kerstmis overnacht Eddie in Castiglione Fibocchi, Toscane. Hij verblijft er bij een Nederlandse dame die hem uit heeft vitto e alloggio, kost en inwoning, aanbiedt. Hij was op dat moment weliswaar al verder op zijn reis (bij Arezzo), maar zij biedt aan hem op te pikken. En hem weer terug te brengen. Op de dag voor Kerstmis sluiten ze af met een lunch. Daarna brengt ze Eddie terug naar Arezzo waar de trein naar Firenze wacht. Onderweg naar zijn ouders die voor de gelegenheid zijn overgekomen. Eddie is dus ook met Kerst onder de pannen. Hij besluit tot oudjaarsdag rust in te bouwen en trekt begin januari 2022 de wandelschoenen weer aan.

Dagboek

Hoe houdt Eddie alle indrukken vast? Eddie: “Ik houd wel een dagboek bij onderweg, maar omdat ik alleen reis, kan ik eigenlijk de hele dag lang alles overdenken. Mijn reis wordt zo echt in mijn geheugen geprent en ik kan de dagen en belevenissen zo weer oproepen.” Dat is wat hij zei na vijf weken wandelen.

Inmiddels is hij bijna drie maanden onderweg. Het dagboek blijkt er een extra functie bij te hebben gekregen. “Als ik een filosofisch inzicht heb, draai ik het dagboek om. Ik vul het dan van achteren naar voren in. Met die inzichten, ga ik nog iets doen. Het is inmiddels mijn derde dagboek."

Eddie schrijft met potlood. En dat is maar goed ook. De keer dat zijn rugzak helemaal doorweekt was, leverde weliswaar natte dagboeken op, maar de inhoud bleef intact.

Dankzij gesprekken met mensen onderweg komt Eddie tot inzicht dat hij assertiever mag zijn. Zo deelt hij onderweg met een van zijn gastheren dat hij in het dagboek zes pagina’s heeft gewijd aan een meisje op Terschelling waar hij gek op is. “Die persoon vroeg me waarom ik het niet naar haar had gestuurd. Wat is het ergste wat me kon gebeuren? Een blauwtje lopen? Nou en, zei ie…” De brief is inmiddels overgeschreven en op de post…

Kerst is de tijd om te geven

Kerst is bij uitstek de tijd van bezinning; de tijd om aan elkaar te denken. Een mooi moment om Eddie te steunen in zijn sponsoractie voor kinderen met de ziekte van Lyme.

Een prima slaapplek voor de nacht

"Een moment van inspiratie," zegt Eddie over deze foto. Het wordt zijn slaapplek voor de nacht. Elke keer weer spannend waar dat is...