Italie, het beloofde land. Deel 2; Tegenslag en geluk?

Una storia del nostro amico Mario Lermitte

Het is vandaag 23 december 2001, 10 minuten na middernacht...even tijd om de laatste vier maanden op een rijtje te zetten....Tussen het moment van de beslissing en nu zijn er verschillende zaken gebeurd.

Mijn vrouw heeft op dit moment tien lessen Italiaans gevolgd en zal vermoedelijk het volgende jaar nog tien lessen bijwonen...Ikzelf ga twee avonden in de week op maandag- en donderdagavond van 18:30 tot 21:20 naar de avondschool om daar Italiaans te volgen. Wel zwaar om na een dagtaak, 's avonds nog twee avonden per week op de schoolbanken te zitten, gelukkig hebben we goede cursusboeken en zijn de leraressen van uitstekende kwaliteit, maar ik moet eerlijk bekennen ik heb te weinig tijd om mijzelf voldoende voor te bereiden voor de lessen, en niet in het minst voor de komende examens...Ondertussen heb ik ook niet stil gezeten, tussendoor leer ik ook nog de zoon van mijn schoonzuster autorijden zodat hij in februari 2002 zijn praktijkexamen kan doen. ....en op sommige ogenblikken denk ik wel "oei, was ik maar nooit hiermee begonnen"...

Verder heb ik een aantal computerexamens gedaan, dit om mijn positie in de markt te verstevigen, en niet in het minst om met enkele sterke troeven naar Italië te gaan. Ook in het komende jaar heb ik nog een aantal nieuwe examens vastgelegd, de eerste al op 7 januari, maar zoals ik al zei hoe meer examens hoe beter en we hebben tussen nu en einde maart zo'n stuk of 6 gepland.

Toch hebben we een aantal tegenslagen gekend, de ganse maand oktober hebben wij een aantal operaties moeten laten doen aan de rechtervoet, waardoor ik ook een aantal weken Out-of-order was, meer dan wat rusten en achter de computer zitten was er niet bij... en heb ik nog steeds niks gevonden om de kinderen taallessen te bezorgen, behalve dure privé-lessen dan, iets wat wegens de prijs niet te betalen is....

Toch hebben wij weer een belangrijke datum namelijk 30 maart 2002. Van 30 maart tot 13 april zijn we terug in Bardolino, om de allerlaatste zaken te bekijken, ook zou ik proberen om in die periode contacten te leggen om eventueel een baan te hebben of te vinden... Na 13 april zouden we definitief zicht hebben op al onze plannen, maar zouden we ook de kansen kunnen inschatten om te slagen of niet... We hebben wel een aantal voordelen, via het Internet heb ik reeds enkele contacten kunnen leggen met nieuwe (toekomstige) vrienden die mij wel op kleine maar toch belangrijke zaken wijzen, en vanaf januari zou ik Internet actief gaan gebruiken om toekomstige werkgevers te contacteren...dus vanaf januari gaan we actief werken aan onze gezinsverhuizing....