Fiat500

Toeval wil dat mijn opa net na de tweede wereldoorlog een dealerschap had van het personenwagenmerk FIAT. De familie Kriebel was dus bezitter van één van de eerste Nuova Cinquecento, de FIAT 500. Dat was een model met 'deurtjes verkeerd'. Dat zijn deuren met de klink aan de voorkant en scharnieren aan de middenstijl. In de volksmond ook wel 'kruizenkijker' genoemd omdat het voor vrouwen wat onelegant uitstappen was. In de Verenigde Staten werden deze deuren overigens suicide-doors genoemd naar het vermeende gevaar van spontaan openvliegen van de deuren tijdens het rijden. Opvallend is overigens dat dit type deur langzaamaan zijn comeback aan het maken is, maar dan met name als achterportieren. Maar dit terzijde.

 

De 500, daar hadden we het over: dat moet geweest eind jaren 50. In 1957 rolde namelijk de eerste 500 Nuova van de lopende band in Torino (de T in FIAT). Deze 500 was de opvolger van de al even legendarische FIAT 500 "Topolino" die van 1936 t/m 1955 werd geproduceerd. Evenals de Topolino is de 500 een ontwerp van Dante Giacosa, een man die naast praktische oplossingen het design nooit uit het oog verloor. In de 18 jaar dat de 500 werd geproduceerd verveelde het model niet en zelfs nu nog wordt het rugzakje geroemd om z'n vormgeving.

Zoals gezegd werd de 500 vanaf 1957 geproduceerd. Het eerste model was de Nuova 500, ook wel simpelweg 'N' genoemd. Deze 500 werd 'kaal' gehouden om niet te veel te concurreren met de FIAT 600 en had bijvoorbeeld geen verwarming, geen achterbank en geen draaibare zijramen in de portieren. Verder had deze 500 een open dak tot aan de achterklep en een geheel ander thermostaathuis bij de motor.

 

Vanaf 1960 verscheen de 500 D. Deze had nog wel de deuren die aan de voorzijde opengingen, maar was luxer uitgerust en het motorvermogen werd wat opgekrikt. Verder ontbraken bij de 'D' de ventilatiesleufjes op het voorscherm en verdwenen de 'kattenogen', de grote knipperlichten op de voorspatborden. In 1965 kwam de 500 F op de markt. Deze had normaal openslaande deuren, een hogere voorruit, smallere dorpels en een andere benzinetank. Verder werd de motor weer aangepast.

Naast de F werd van 1968 t/m 1972 de FIAT 500 L op de wereld gezet. Dit model was een luxere uitvoering van de F en was dan ook voorzien van een aantal verfraaiingen, zoals sierbeugels bij de bumpers, chroom in de ruitrubbers, luxere bekleding, bekleed dashboard met breder snelheidsmeterhuis met daarin zelfs een benzinemeter. 1972 was het jaar dat het laatste 500 type het levenslicht zag. De 500 R had de sterkere motor gekregen van de FIAT 126 en kreeg z'n oude vertrouwde dashboard (zonder poespas) weer terug. Voorts kreeg de R dichte stalen velgen.

In 1975 viel het doek voor de FIAT 500. Op dat moment waren er meer dan 3,5 miljoen geproduceerd.

 

In de gehele productieperiode van de FIAT 500 zijn er veel ontwerpen geweest gebaseerd op het onderstel van de 500. Allereerst natuurlijk de bestel 500: de Giardiniera. Verder produceerde Autobianchi een hele lijn Bianchina's en werden 500-tjes getuned of omgebouwd door onder andere: Vignale, Abarth, Lombardi, Weinsberg, Moretti, Steyr-Puch, Ghia en Giannini.