Mist en Milano, dat hoort bij elkaar. Maar niet voor lang meer. Over een jaar of twintig zal er op de Po-vlakte zo'n 30-35% minder mist voorkomen dan nu. Dat blijkt uit onderzoek van de Berkeley-universiteit in Amerika naar de invloed van mist op het welzijn van de bossen. De conclusies van dat onderzoek zijn ook interessant voor de Po-vlakte, tot de jaren negentig een van de mistigste streken ter wereld.

Minder mist is verheugend nieuws voor al die automobilisten op de grote snelwegen in Noord-Italia. Die hebben vooral in de herfst en winter veel last van de beruchte nebbia fitta, dichte mist, waardoor ze soms amper een hand voor ogen kunnen zien. Mist is de oorzaak van talrijke ongelukken op de A4, die de Po-vlakte doorkruist van Torino naar Trieste.

Maar de verdwijning van de mist is niet zo goed voor het milieu. Mist zorgt voor de instandhouding van het ecosysteem aan de kust, althans aan de oostkust van de Verenigde Staten. De mist zorgde ervoor dat de sequoiabossen in dat gebied voldoende vochtig bleven. Met de geconstateerde afname de mist komen die bossen in de gevarenzone.

In de Po-vlakte is de mist sinds de jaren negentig met zo'n 30-35% afgenomen. Alleen de laatste twee jaar lijkt de situatie wat meer op de beruchte tijd vóór de jaren negentig. Wil je nog eens genieten van Milano in de mist, doe het snel voordat het te laat is...