Italianen en politiek, tja. Ruim 23% van de Italianen van 14 jaar en ouder informeert zich nooit over politiek. Dat zijn bijna 4 miljoen mannen en 7 miljoen 847 duizend vrouwen! Dit verontrustende gegeven komt naar voren uit een zojuist gepubliceerd rapport van Istat, het Italiaanse bureau voor statistiek. Uit het rapport blijkt overigens ook dat bijna 36% zich elke dag informeert. Minstens een keer per week over politiek praten, doet krap 40%, terwijl 32% nooit over politiek praat.

De vraag rijst natuurlijk waarom de Italianen zich niet over politiek informeren. Tweederde doet dat uit desinteresse en een kwart heeft geen fiducia, vertrouwen, in de politiek. Vooral vrouwen hebben weinig interesse. Zij vinden het taalgebruik van politici bovendien veel te gecompliceerd (daar zit wat in; Italiaanse politici horen zichzelf gráág spreken). Bij mannen speelt meer mee dat ze geen vertrouwen hebben en er ook geen tijd voor hebben. Meer dan 72% van de jongeren onder de 24 jaar heeft weinig interesse in de politiek, terwijl het sfiducia, wantrouwen, met de leeftijd groeit en rond de 60-64 jaar op zijn hoogst is. Het zijn vooral de werkenden (en ‘t meest de impiegati, ambtenaren) die er weinig vertrouwen in hebben.
Desinteresse voor politiek is het meest te vinden in Zuid-Italia, waar bijna 40% er nooit over praat of zich niet informeert.

Uit het onderzoek van het Istat blijkt ook dat wie zich over politiek wil informeren, vooral gebruik maakt van de televisie (93,5%). Voor bijna een op de vier Italianen is de tv ook de enige informatiebron (fijn toch dat Berlusconi die grotendeels controleert...). Bijna 50% gebruikt (ook) de dagbladen en ruim 30% (ook) de radio. Opmerkelijk is dat politieke organisaties of vakbondsbijeenkomsten voor slechts 2% van de Italianen een politieke informatiebron zijn.

Wat zeggen deze cijfers eigenlijk? Hebben ze te maken met de huidige politieke situatie in Italia? Geven ze een puur Italiaanse tendens weer of is het in andere landen vergelijkbaar? Een vergelijking met de Nederlandse situatie zou aardig zijn. Nog interessanter: wat is de invloed van (de opkomst van) bepaalde politici op dergelijke cijfers. In Italia én in Nederland...