 Una storia della nostra amica Marlene Boshouwers |
Het kan de echte Italië-fan, en dus ook Fiatliefhebber, niet ontgaan zijn dat begin juli 2007 de nieuwe Fiat 500 op de markt is gebracht. De onthulling van het nieuwe model vond niet alleen plaats in Turijn, maar ook tegelijkertijd in een paar andere grote Italiaanse steden waaronder Milaan. Toevallig waren wij op die dag op het Domplein in Milaan en werden we meegesleept door de spanning en feestvreugde. Talloze nieuwe, nog vermomde, Fiatjes werden van de opleggers afgeladen. Een tip van de sluier werd al opgelicht, letterlijk en figuurlijk, want men reed zonder hoes de autootjes het Domplein op, stelde ze in rijen op en verstopte ze toen snel weer onder de hoes.
  
Na de officiële onthulling werden ze door talloze Italianen en buitenlanders verlekkerd bekeken, geaaid en besproken. De motor, voorin, werd deskundig bekeken en becommentarieerd. Het interieur werd door de raampjes beoordeeld als mooi, echt Italiaans design.
Het erin plaatsnemen was echter niet voor iedereen weggelegd, dus mag ik met enige trots zeggen dat ik (als eerste Nederlandse?) even achter het stuur mocht zitten.
Mijn persoonlijk oordeel:
een aardig, mooi afgewerkt, autootje. Maar het zal van de prijs afhangen of het de concurrentie aan kan gaan met bv de Ford Ka en de Smart. Het uiterlijk is niet zo spectaculair als toentertijd van de klassieke Cinquecento; dat is en was een praktisch maar ook lief uitziend rugzakje.
En het klinkt misschien vreemd maar mijn persoonlijke voorkeur gaat nog steeds uit naar zijn, veel zeldzamere, grotere broertje de oude Fiat 600. Maar dat komt omdat de Seicento in het begin van de zestiger jaren "il mio primo amore" was: mijn allereerste onvergetelijke tweedehandse autootje.
|