 Una storia del nostro amico Rob van Dijk |
Indrukwekkende Etruskische overblijfselen, schitterende Romeinse theaters en nauwe Middeleeuwse straatjes; Italië heeft het allemaal. Deze cultuurschatten trekken bezoekers vanover de hele wereld. En daar beginnen voor veel gemeentes in de Laars ook de problemen.
Toeristen leveren geld op, dat wordt tenminste altijd maar aangenomen. Ze brengen helaas ook schade toe aan de historische objecten en zorgen voor een toename in vervuiling. Een forse kostenpost voor grote steden als Milaan, Rome, Siena, Pisa en Florence. Helemaal nu veel monumenten door smog al om de 5 tot 10 jaar moeten worden gereinigd. De toren van Pisa, het Venetiaanse theater La Fenice en de Dom in Milaan zijn hier enkele voorbeelden van.
 Maar wie gaat dit alles betalen? Uiteraard helpt de overheid en vanuit Brussel komen subsidies, maar dat blijkt niet genoeg. Dus zullen bezoekers zelf in de buidel moeten tasten, vindt bijvoorbeeld de gemeente Florence. Vanaf maart is er een nieuw soort belasting ingevoerd, in de vorm van een entreebewijs. Iedere bus met toeristen mag de stadspoort door na betaling van maar liefst 155 euro. In ruil daarvoor dreunt de touringcar een dag over de oeroude keien. De geschatte opbrengst ligt rond de 4 miljoen euro per jaar, waarmee een aantal opknapbeurten gefinancierd kunnen worden. Tegelijk maakt de Florentijnse gemeente een potje voor latere werkzaamheden. Venetië, Rome, Pisa en Siena hanteren sinds kort een soortgelijke belasting met lagere bedragen. Milaan zoekt nog op een andere manier naar oplossingen. Vooral de toename van smog heeft voor de nodige problemen gezorgd in de industriestad van Noord-Italië. Plannen voor entreebelasting op personenauto's komen steeds dichterbij. Rondom de stad verreizen steeds meer parkeergarages en het metro-netwerk krijgt een stevige opwaardering. Het stadscentrum daarentegen moet zoveel mogelijk verkeersvrij worden.
Al deze veranderingen en belastingen moeten vervuiling en beschadiging van Italiaanse cultuurschatten verminderen. De toerist gaat daarin bijdragen. Nu nog alleen op bussen, maar het is niet uitgesloten dat ook bezoekers te voet binnen enkele jaren moeten betalen om een oud stadscentrum te bewonderen. Immers, de auto mag alleen nog ergens in een buitenwijk geparkeerd staan.
 De makers van deze monumentvriendelijke plannen lijken toch een belangrijk punt over het hoofd te zien. Buitenlandse bezoekers kennen de weg niet, helemaal niet in het Italiaanse verkeer. De oude kathedraal blijkt altijd beter aangegeven dan een parkeergarage aan de rand van de stad. En waar is vervolgens de juiste metro richting centrum? Begeleiding is uiterst belangrijk, maar de Italianen richtten zich nu vooral op het financiële plaatje. Met de toerist-onvriendelijke veranderingen is een cultureel bezoek niet eens de moeite waard. Voordat je eindelijk in het centrum aankomt is het alweer bijna tijd om terug naar huis te gaan. En in die korte tijd krijgt een bezoeker niet eens de tijd om de cultuur echt op te snuiven, laat staan om geld uit te geven aan bijvoorbeeld souvenirs. Terwijl het daar nu juist allemaal om draait.
De eerste klachten van bustoeristen kwamen na de Pasen al binnen. Na veel geharrewar over het ticket mochten ze eindelijk de binnenstad van Florence in. Daar kwmen ze tot de ontdekking dat de openingstijden van een aantal musea net voor dat weekeinde zodanig gewijzigd waren dat ze onverrichter zake weer terug konden naar de bus.
|