La Divina Commedia

De Divina Commedia, voltooid vlak voor Dante's dood in 1321, gaat over een denkbeeldige reis van Dante. Deze reis bestaat uit de afdaling naar de Hel, Inferno, de beklimming van de Louteringsberg, Purgatorio, en tot slot de aanschouwing van het Goddelijke licht in het Paradijs, Paradiso. Onderweg komt hij vele beroemde personages tegen. Met deze reis wil Dante aangeven welke weg de menselijke geest moet gaan om zich te bevrijden van zonde en de gelukzaligheid van het Paradijs te bereiken. Hij laat zien in welke toestand de geest zich bevindt na de dood, en dat is afhankelijk van de wijze waarop iemand geleefd heeft. Dante beschrijft op zeer beeldende wijze de straffen en beloningen die worden toebedeeld in het hiernamaals.

Het stuk van Dante Alighieri staat bekend om zijn mathematische structuur. Dante maakte gebruik van met name het getal 3 (symbool voor de heilige drie-eenheid) en 100 (symbool voor volmaaktheid). Deze heilige getallen zijn terug te vinden in de structuur of bijna architectuur van het gedicht: de Divina Commedia bestaat uit 3 Cantica's met elk 33 Canto's, plus 1 Canto voor de inleiding, in totaal dus 100 canto's. Elk Canto bestaat uit 1000 woorden, 33.000 woorden per Cantica, in totaal 100.000 woorden. Elk Canto bestaat uit een 3-regelige versvorm, de terzine, met een 3 keer herhaald kettingrijm. Elk terzine is opgebouwd uit 33 lettergrepen. Ook inhoudelijk is het getal 3 gebruikt. De zonden komen in 3 categorieën, er zijn 3 reinigingsniveaus. De Hel bestaat uit 9 kringen plus 1 voorhel, het paradijs bestaat uit 9 sferen en 1 empyreum.

Heb je de tijd en geduld, dan kun je de canti van de hel (en de rest) online nalezen. De Hel staat symbool voor de bewustwording van de zonde. Onder leiding van Vergilius, symbool voor het verstand, daalt Dante af in de diepe trechter van de hel langs de verschrikkingen van het rijk der doden, naar het middelpunt van de aarde, daar waar Lucifer regeert