|
Dat ik weinig feeling heb met de kerk en het katholieke geloof, dat is niets nieuws. Ik ben niet gelovig opgevoed, op school werd ons wel iets verteld over de bijbel, maar behalve een paar bijbelse namen en verhalen heb ik dit soort kennis niet echt paraat. Het merendeel van de Italianen is katholiek opgevoed en ruimschoots vertrouwd met kerkdiensten (de doop, het vormsel, communie, het huwelijk) en de daarbij horende rituelen.
 Het was op een doordeweekse dag dat ik de schrik van m'n leven kreeg. Ik zat op kantoor achter m'n bureau dat bedolven was met tientallen files en was verdiept in een moeilijke zaak. Toen ik van mijn werk opkeek zag ik een onaangekondigde uit het niets opdoende Italiaanse priester voor me staan in een wit met paars gewaad. Met zijn linkerhand maakte hij een zegenend gebaar en gebruikte daarvoor een borstel die hij nat maakt met wijwater. Het kantoor werd gezegend!!
Ik werd vuurrood en het eerste wat ik dacht was dat er ergens een verborgen camera verstopt zat. Ik keek mijn collega's aan maar deze schenen het allemaal heel normaal te vinden. Ik begon zenuwachtig te lachen en durfde niets meer te zeggen. Zachtjes fluisterde ik tegen mijn collega: "Ma siamo su scherzi aparte..??", "Zijn we op Candid Camera?"
Men kwam niet meer bij van het lachen. 
De volgende flater sloeg ik enkele weken later. We waren op een huwelijk van vrienden van ons. We waren in de kerk en het huwelijk was net voltrokken. De priester zei: "Scambiamoci un segno di pace...."
Ik had dit niet goed verstaan. Mijn buurman keek opzij, wierp mij een vriendelijke blik toe, gaf mij een hand en zei tegen me: "pace"'. Ik verstond piacere , dat 'aangenaam' betekent, en dacht ‘gòh wat een aardige beleefde man'.
Ik schudde hartelijk zijn hand en zei "piacere, sono Rose"' . De man keek mij zeer vreemd aan, en keerde zijn blik van mij af, ik had hem duidelijk in verlegenheid gebracht.
Sindsdien wacht ik altijd op het voor mij mooiste moment van de kerkelijke dienst:
lo scambio della pace.
En elke keer weer zeg ik nu met een stralende lach: Pace!
|