In gesprek met Beppe Severgnini
Oefen je Italiaans en lees ook de Italiaanse versie van het interview.
|
Paspoort
|
|
Naam
|
Beppe Severgnini |
|
|
Geboren op
|
26-12-1956 |
|
Geboren te
|
Crema, Cremona, Italia |
|
Opgegroeid
|
Crema, Pavia, Londra |
|
Woonplaats
|
Crema |
|
Partner / kinderen
|
Getrouwd met Ortensia. Eén zoon Antonio, geboren in 1992. |
|
Persoonlijk
|
| Wilde als kind worden: |
Schrijver |
| Waar en hoe werd de kiem voor het schrijven gelegd: |
Door de reisleiders op vakantie met vrienden, die lieten me een dagboek bijhouden. Daarnaast was ik altijd de beste in Italiaans en een kei in wiskunde |
| Het meest trots op: |
Ik kan me vergissen, maar ik heb altijd oprecht geschreven en daardoor geen reden om niet trots te zijn of me ergens voor te schamen |
| Grootste voorbeeld: |
Barzini, Montanelli, Capote, Buzzati: maar die zijn wel allemaal veel beter dan ik |
| Houdt van: |
Loyale mensen |
| Heeft een hekel aan: |
Niet-loyale mensen |
| Wat zou je altijd nog eens willen doen? |
Levendige, kleurrijke artikelen schrijven |
| Wat vind je belangrijk: |
Tevreden zijn met je familie en de wetenschap, een fijn beroep uitoefenen |
| Belangrijkste moment in je carrière: |
Londen 1984-1988, Peking 1989, Moskou 1991, Amerika 1994-95, werk in Italia voor l'Economist en il Corriere. Daarnaast de publicaties van mijn boeken, vooral "CIAO AMERICA!" dat in de VS een groot succes was en in Nederland gelezen zou moeten worden! |
|
Favorieten
|
| Mooiste plek in Italia: |
Dat zijn er veel, laten we zeggen de "P Cities": Pavia, Padova, Pisa, Parma, Piacenza, Perugia |
| Italiaans lievelingsboek: |
Il deserto dei Tartari, Dino Buzzati |
| Beste klassieker uit de Italiaanse literatuur: |
La Divina Commedia van Dante Alighieri, logisch... |
| Beste Italiaanse film: |
"Mediterraneo" van Salvatore is erg mooi en belangrijk |
| Mooiste Italiaanse woord: |
Chissà |
| Favoriete Italiaanse kunstenaar: |
Raffael |
| Favoriete Italiaanse artiest / muziek: |
Ivano Fossati, Lucio Battisti, Franco Battiato |
| Lievelingsliedje: |
Una notte in Italia (Ivano Fossati) |
| Lievelingseten |
Artisjokken en pasta maakt niet uit op welke manier... |
| Waar ben je het liefst? |
Crema, mijn stad, logisch |
| Ultieme genietmoment: |
's Ochtends vroeg in de zomer, wanneer Italia slaapt en geen rotzooi trapt |
| Lekkerste toetje: |
Ijs |
| Lekkerste wijn: |
Witte wijn uit Friuli |
Over ‘Italianen voor gevorderden'
Verhaal
"Italiaan zijn is een fulltime job. Wij vergeten nooit wie we zijn en vinden het grappig om mensen die naar ons kijken op het verkeerde been te zetten."
Severgnini valt in Italianen voor gevorderden meteen met de deur in huis. Het laatste onverkende gedeelte van Italië is namelijk de Italiaan zelf. De tocht is zeer de moeite waard, maar niet zonder gevaren, en sommige reizigers aarzelen om eraan te beginnen.
Voor Italianen is het beangstigend - en gênant - om ongemakkelijke waarheden aan het licht te brengen. Beppe Severgnini heeft geen moeite met deze tocht. In dit boek neemt hij ons mee op reis met zijn niet-Italiaanse vrienden, voor wie hij op systematische wijze zijn thuisland "vertaalt": De onbegrijpelijke regels van de straat, de anarchie van het kantoor, het theatrale karakter van de hypermarkt en omslachtige treinreizen. De zintuiglijke geruststelling van een kerk en het belang van het strand. De eenzaamheid van het voetbalstadion en de overvolle Italiaanse slaapkamer.
Tien dagen, dertig plaatsen. Van noord naar zuid. Van eten tot politiek. Van de deugdelijkheid van het platteland tot de dierentuin van de televisie. Deze ironische, methodische en emotionele analyse helpt lezers te begrijpen waarom Italië, zoals Severgnini zegt, ‘je kan laten koken van woede en vervolgens kan laten snorren van tevredenheid binnen honderd meter of tien minuten'.
Thema
Het hoofd van de italianen, een continent dat nog niet ontdekt is...
Plaats en tijd van het verhaal
Tien dagen op dertig verschillende plaatsen in Italia
Krijg je veel kritiek van Italianen over de manier waarop je ze afschildert in jouw boeken?
Weinig: mensen kijken als het ware in de spiegel en geven toe dat ik gelijk heb.
Wat vind je de leukste eigenschap van Italianen?
Edelmoedigheid.
Wat vind je de slechtste eigenschap van Italianen?
Nonchalance.
Hoe zou je de Italianen in vier woorden beschrijven?
Er zijn vier i's die mij boos maken: inaffidabilità, onbetrouwbaarheid, intrighi, gekonkel, immobilismo, afkeer van vernieuwing en ideologia, ideologie. Daarnaast zijn er vijf g's die ik heel erg kan waarderen: gusto, smaak, genio, talent, grinta,pit gioia, plezier, en weer generosità, edelmoedigheid . Vijf is meer dan vier. Viva Italia! en niet alleen omdat we wereldkampioen zijn!
Wat wil je aan de lezer meegeven?
Informatie, vermaak en emotie